Robotmaaier naast een zitmaaier: aanvulling of vervanging?

Twee verschillende manieren van maaien

Een robotmaaier haalt elke dag een paar millimeter van de grasspriet en laat het maaisel liggen. Daardoor ziet het gazon er altijd hetzelfde uit en komt er voeding terug in de bodem.

Een zitmaaier doet het omgekeerde: een keer per week gaat er een flink stuk af. Dat vraagt minder toezicht van u, maar geeft wel het klassieke patroon van net gemaaid, wat langer, en dan weer gemaaid.

Waar de robot ophoudt

Robotmaaiers hebben moeite met steile stukken, met smalle doorgangen tussen tuindelen en met randen langs water of een steile berm. Ook geldt er een maximaal oppervlak; daarboven halen ze uw tuin niet meer rond in een etmaal.

Bij een groot perceel met een strak middengedeelte en ruige randen ziet u daarom vaak een combinatie: de robot houdt het gazon bij, de zitmaaier doet twee keer per seizoen de bermen en de hoeken waar de robot niet komt.

Er is ook een praktisch punt dat weinig genoemd wordt: een robot maait het liefst elke dag, ook als u er bent. Wie graag in de tuin zit, moet dus een schema instellen waarin hij 's nachts of tijdens werktijd rijdt. Dat kan bij vrijwel elk model, maar het betekent wel dat het apparaat rondrijdt op momenten dat u niet ziet of hij vastloopt.

Wat een robot met uw gazon doet

Omdat een robot dagelijks een paar millimeter afhaalt en het maaisel laat liggen, komt er voortdurend stikstof terug in de bodem. Gazons die jarenlang door een robot worden onderhouden, worden daardoor merkbaar dichter en hebben minder bemesting nodig.

De keerzijde is mos. Het maaisel houdt vocht vast en de robot rijdt altijd hetzelfde gebied, waardoor er weinig lucht bij de grond komt. Op een schaduwrijke of zware bodem betekent dat vaker verticuteren dan voorheen. Reken op één keer per jaar stevig doorharken, en zaai kale plekken bij — die ontstaan vooral op de plaatsen waar de robot elke dag dezelfde bocht neemt.

Wanneer een robot de zitmaaier vervangt

Dat gebeurt eerder dan mensen denken, maar alleen bij het juiste type tuin: vlak, aaneengesloten, zonder losse eilanden en binnen het bereik van het model.

Is de tuin verdeeld over voor- en achterkant, of moet er over een oprit gereden worden, dan wordt het al snel ingewikkeld en duur. Bij twijfel: meet het grootste aaneengesloten stuk, want dat is wat een robot werkelijk aankan.

Houd er ten slotte rekening mee dat een robot een gazon vraagt waar hij overal bij kan. Smalle doorgangen onder de vijftig centimeter, trapjes van meer dan een paar centimeter en een border zonder rand zijn stuk voor stuk redenen waarom een robot vastloopt of eruit rijdt. Dat is op te lossen, maar het is tuinwerk dat vooraf gaat aan de aanschaf en dat zelden in de folder staat.